60% Των Υπολογιστών "Τρέχουν" Ακόμα Windows XP!

Έχει περάσει σχεδόν ένας χρόνος από τότε που η Microsoft κυκλοφόρησε τα Windows 7, ένα λειτουργικό που κατά γενική ομολογία είναι κλάσεις ανώτερο απ' τα Vista. Αντί όμως να συζητάμε για τα μερίδια αγοράς των δύο τελευταίων εκδόσεων του λειτουργικού, οι στατιστικές έρευνες εξακολουθούν να ρίχνουν τους προβολείς τους πάνω στα Windows XP και την κυριαρχία τους στην αγορά.

Σύμφωνα με τα δεδομένα που συνέλεξε η εταιρεία Net Applications, τα XP βρίσκονται αυτή τη στιγμή στο 66% των υπολογιστών που τρέχουν Windows. Αν συμπεριληφθούν στην εξίσωση όλα τα λειτουργικά συστήματα, τα Windows XP έχουν συνολικό μερίδιο αγοράς λίγο πάνω από 60%.

Οι αναλυτές υποστηρίζουν ότι θα χρειαστεί ένας χρόνος ακόμα για να πέσουν τα Windows XP κάτω από το 50% της παγκόσμιας αγοράς. Κι όλα αυτά τη στιγμή που τα XP οδεύουν ολοταχώς για τα δέκατα γενέθλιά τους κι έχουν ήδη γνωρίσει δύο διαδόχους.

Τα XP έχουν κερδίσει εδώ και καιρό τον χαρακτηρισμό "πολύ σκληρά για να πεθάνουν" και δεν πρόκειται να παραχωρήσουν εύκολα τη θέση τους στα Windows 7. Αν, βέβαια, τα 7 καταφέρουν να ανέβουν ως εκεί μέχρι να βγει η επόμενη έκδοση του λειτουργικού...

Εδώ όμως πρέπει να ξεκαθαριστεί κάτι. Κατά τη προσωπική μου γνώμη ο κόσμος εμμένει στα XP όχι τόσο επειδή είναι ευχαριστημένος απ' το παλιό λειτουργικό (που έτσι κι αλλιώς είναι), αλλά επειδή δεν είναι διατεθειμένος να πληρώνει κάθε τόσο τις νέες εκδόσεις που βγάζει η Microsoft, οι οποίες δεν έχουν και τόσο μεγάλες διαφορές μεταξύ τους, και κυκλοφορούν μόνο και μόνο για να μας αναγκάζουν να βάζουμε το χέρι συνέχεια στην τσέπη ώστε ν' αυξάνονται τα κέρδη της πασίγνωστης κραταιάς εταιρείας! Αυτή τη μέθοδο ακολουθούν πάρα πολλές επιχειρήσεις που μας "προσφέρουν" Τεχνολογία!...

Έχω την εντύπωση πως πρέπει να τα λέμε κι αυτά...

40 Χρόνια Περίμενε Για Να Τραβήξει Μία Φωτογραφία!

Σαράντα ολόκληρα χρόνια περίμενε ο Τζέι Φάιν μπροστά σε ένα ανοικτό παράθυρο για να βγάλει μια μοναδική φωτογραφία! Αυτό που ήθελε να απαθανατίσει είναι ένα κεραυνό να χτυπά το Άγαλμα της Ελευθερίας και τελικά τα κατάφερε και στα 58 χρόνια του επιβραβεύτηκε για την προσπάθειά του!

Στις 22 Σεπτεμβρίου, μια σφοδρή καταιγίδα έπληξε τη Νέα Υόρκη κι ο Φάιν «πρόλαβε» τον κεραυνό την ώρα που χτυπούσε το άγαλμα - σύμβολο της πόλης. Φανερά συγκινημένος, περιέγραψε την μεγάλη στιγμή: «Ήμουν έτοιμος, περίμενα τον κεραυνό. Όταν τον είδα στο βάθος, μέσα στη νύχτα εστίασα τον φακό μου. Έβγαλα πάνω από 80 φωτογραφίες».

Βέβαια, έσπευσε να προσθέσει πως η επιτυχία του ήταν...θέμα τύχης, αλλά και μοναδική ευκαιρία ζωής!

Οι Fuzztones Στην Ελλάδα Για 2 Εμφανίσεις!

O Rudi Protrudi κι η παρέα του είναι και πάλι εδώ! Οι θρυλικοί Fuzztones γιορτάζουν τα 30 χρόνια τους κι επιστρέφουν στη χώρα μας για 2 Live, σήμερα Πέμπτη 11 Νοέμβρη στη Θεσσαλονίκη στο Block33 κι αύριο Παρασκευή 12 Νοέμβρη στο Gagarin 205 Live Music Space!

Πολλά λόγια για τους Fuzztones δε χρειάζονται. Χωρίς αμφιβολία, πρόκειται για το όνομα με το οποίο είναι απόλυτα συνδεδεμένη – σχεδόν ταυτισμένη – η αναβίωση του Garage/Punk ήχου των 60’s, η οποία ξεκίνησε κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του ’80 και συνεχίζει να επηρεάζει εκατοντάδες νέες μπάντες μέχρι και τις ημέρες μας.

Απ' το 1980 όταν ξεκίνησαν απ' το Lower Easter Side της Νέας Υόρκης, μέχρι σήμερα, που το ορμητήριό τους βρίσκεται πλέον στο Βερολίνο, εξακολουθούν να αποτελούν ένα απ' τα συγκροτήματα - σύμβολα για το συγκεκριμένο μουσικό είδος κι έναν απ' τους βασικότερους λόγους που θρύλοι του παρελθόντος (όπως οι Sonics, οι Wailers, οι Music Machine, οι Haunted και πολλοί άλλοι) έγιναν ευρύτερα γνωστοί στις νεώτερες γενιές φίλων της Rock/Garage μουσικής σκηνής.

Κακά τα ψέματα, οι περισσότεροι από εμάς άκουσαν για πρώτη φορά τραγούδια σαν το "Strychnine", το "Cinderella", το "Out Of Our Tree", το "The People In Me", το "1-2-5", το "Girl (You Captivate Me)" και άλλα πολλά, από τις δικές τους εκτελέσεις. Άλλωστε, ως αληθινοί fans, φρόντισαν να μας μάθουν και τις αυθεντικές εκτελέσεις μέσα από την περίφημη συλλογή "Songs We Taught The Fuzztones".

Δεν είναι, όμως, μόνο οι διασκευές που, έτσι κι αλλιώς, αποτελούν σύνηθες φαινόμενο στις Garage μπάντες, οι Fuzztones έχουν κερδίσει τη δική τους περίοπτη θέση στο χώρο του Underground Rock χάρη και στις δικές τους μεγάλες στιγμές, με ιστορικά albums όπως το "Lysergic Emanations", το "In Heat", το "Braibdrops" και με μερικά πετυχημένα singles και tracks, όπως τα "Bad News Travels Fast", "Nine Months Later", "She’s Wicked", "Ward 81", "Action Speaks Louder Than Words", "Just Once", "In Heat", "Third Time’s The Charm", "Romilar D" και πάρα πολλά ακόμα.

Καρδιά και ψυχή των Fuzztones σε ολόκληρη την τριαντάχρονη, μέχρι τώρα, πορεία τους ήταν και παραμένει ο Rudi Protrudi. Σ' αυτόν οφείλεται κυρίως το γεγονός, ότι παρόλο που οι αλλαγές στη σύνθεση του συγκροτήματος ήταν ανέκαθεν συχνές, ωστόσο στο πνεύμα, στη φιλοσοφία και στον ήχο των Fuzztones, δεν άλλαξε τίποτα, διατηρήθηκαν όλα αναλλοίωτα!... Η τωρινή σύνθεση της μπάντας περιλαμβάνει τους εξής:

Rudi Protrudi: Lead Snarl, Vox Phantom
Lana Loveland: Vox Combo Organ
Vince Dante: Fuzz Guitar
Fuzz Wrecker: Bass Throb
Keko Sauro: Drums

Στο video που ακολουθεί, σαν μια πρόγευση για τις επερχόμενες συναυλίες, και για όσους δεν γνωρίζουν τους Fuzztones αλλά και γι' αυτούς που είναι δηλωμένοι fans, ακούμε το δημοφιλές group στο τραγούδι "Action Speaks Louder Than Words".



Να πούμε και τις σχετικές λεπτομέρειες για κάθε Live ξεχωριστά:

Σήμερα Πέμπτη 11 Νοέμβρη, Θεσ/κη, Block33. Οι πόρτες ανοίγουν στις 9 μμ. Τιμές Εισιτηρίων: Αγορά μέσω του site www.fuzztones.eventbrite.com 10 € (περιορισμένα εισιτήρια), Προπώληση σε Metropolis και Ticket House 16 €, Ταμείο 20 €. Opening Act: Basements.

Αύριο Παρασκευή 12 Νοέμβρη, Αθήνα, Gagarin205. Οι πόρτες ανοίγουν στις 9 μμ. Τιμές Εισιτηρίων: 25 € στο Ticket House (Πανεπιστημίου 42, τηλ. 210 3608366) και στο www.ticketpro.gr. Opening Act: Οι Rockin’ Bones κι οι Monovine.

Η Σπουδαία Σμάρω Στεφανίδου Δε Βρίσκεται Πια Κοντά Μας!

Το έμαθα καθώς το διάβασα σ' ένα απ' τα χθεσινά τελευταία e-mails που κατέφθασαν στην ιστοσελίδα μου. Το περιεχόμενό του, όντως, με λύπησε πολύ γιατί αυτή τη γυναίκα τη θαύμαζα! Ήταν εκφραστικότατη και θεατράνθρωπος στην κυριολεξία... Τι εννοώ με όλ' αυτά; Διαβάστε καλύτερα το πρωτότυπο κείμενο...

Αγαπητοί μου φίλοι, σήμερα (δηλαδή χθες) στις 7 το απόγευμα η μεγάλη ηθοποιός και φιλόσοφος Σμάρω Στεφανίδου ολοκλήρωσε την υπέροχη ζωή της με ένα ηλιόλουστο φινάλε. Όπως το ηλιοβασίλεμα είναι η κατάληξη μιας λαμπρής μέρας, έτσι κι η Σμάρω έφυγε με τον ομορφότερο τρόπο, μέσα στην αγάπη και τη γαλήνη, προσφέροντας δώρα πολύτιμα στους γύρω της. Νοιώθω πολύ ευλογημένη που την είχα ως μητέρα και μέντορα. Η σχέση μας από δω και πέρα, ελεύθερη απ' τους περιορισμούς της ιδιότητας κόρης - μάνας, θα συνεχιστεί αιώνια σε πνευματικό επίπεδο. Η Σμάρω, πλήρης ημερών με πλήρη νοητική διαύγεια και με αμείωτο το γνωστό της χιούμορ, πήγε στο Ιπποκράτειο περπατώντας, με αξιοπρέπεια και θάρρος. Είμαι ευγνώμων στον κύριο Χ. Βλαχόπουλο, υπεύθυνο του καρδιολογικού τμήματος, τη γιατρό της κ. Ιωάννα Δήμα, το νοσηλευτικό προσωπικό, τους τραπεζοκόμους και τους καθαριστές, που με αφοσίωση και σεβασμό μετέτρεψαν το θάλαμο 12 σε... σπίτι μας. Με τη φροντίδα και τη διακριτικότητά τους, μας έδωσαν την ευκαιρία να βιώσουμε, η Σμάρω και γω, την όλη διαδικασία σα μια εμπειρία ζωής κι αγάπης. Φεύγοντας η Σμάρω με δίδαξε ότι το τέλος είναι μια καινούργια αρχή. Παραδίδω το χέρι της στους μεγάλους ηθοποιούς που προηγήθηκαν: Ας της ευχηθούμε άλλες τόσες επιτυχίες στο «άλλο» επίπεδο συνειδητότητας. Σας απευθύνω αυτό το γράμμα με μεγάλο σεβασμό κι αγάπη, περήφανη για τη Σμάρω!

Η κόρη της Λήδα Shantala

Εγώ με τη σειρά μου παραθέτω ένα μικρό βιογραφικό της αξέχαστης ηθοποιού:

Γεννήθηκε στις 9 Απριλίου 1913 στην Αθήνα (Μικρασιάτισσα απ' τους γονείς και τους παππούδες της). Όπως ανέφερε κι η Δανάη Στρατηγοπούλου (1913 - 2009), στο σχολείο ήταν συμμαθήτριες. Τελείωσε την Εμπορική Σχολή στην Αθήνα, έμαθε ξένες γλώσσες και πιάνο. Από πολύ μικρή έπαιζε θέατρο κι έκανε παραστάσεις στα παιδιά. Κρυφά απ' τους γονείς της εργαζόταν και χρηματοδοτούσε τις σπουδές της στη δραματική σχολή στο Εθνικό Θέατρο, καθώς οι γονείς της ήταν αρνητικοί στο να γίνει ηθοποιός.

Μετά την αποφοίτησή της απ' τη σχολή του Εθνικού Θεάτρου το 1937, την πήρε στο θίασό της η Κοτοπούλη κι απ' το 1952 ήταν βασική καρατερίστα στο θίασο του Λογοθετίδη, δίπλα στον οποίο έμεινε μέχρι το τέλος της ζωής του, το 1960. Συνεργάστηκε επίσης με την Κατερίνα, την Έλλη Λαμπέτη, το Δημήτρη Χόρν, το Λάμπρο Κωσταντάρα, το Γιάννη Φέρτη, την Ξένια Καλογεροπούλου, την Αλίκη Βουγιουκλάκη, το Στέφανο Ληναίο, το Γιάννη Γκιωνάκη, το Νίκο Κούρκουλο, τον Αντώνη Αντύπα και πολλούς άλλους.

Σταθμός της καριέρας της ήταν η Εκάβη στο έργο «Τρωάδες» του Ευριπίδη στο Θέατρο της οδού Καπλανών και στους Δελφούς, σε σκηνοθεσία Γιάννη Τσαρούχη. Στην Ακαδημία Τσαρούχη, όπως τη λέει η ίδια, έμαθε πολλά και σοφά πράγματα.

Στον κινηματογράφο έκανε την πρώτη της εμφάνιση το 1951, με την ταινία του Γ. Ζερβού «Τα Τέσσερα Σκαλοπάτια». Από τότε έλαβε μέρος σε πολλές ταινίες, μεταξύ των οποίων διασκευές θεατρικών έργων στα οποία είχε εμφανιστεί. Ενεργή είναι επίσης η παρουσία της στο ραδιόφωνο με σειρές, θεατρικά έργα κι αναγνώσεις μυθιστορημάτων.

Παντρεύτηκε τον πρόωρα χαμένο τραγουδιστή Βάσο Σεϊτανίδη (1913 - 1965) απ' τον οποίο απέκτησε μια κόρη, τη Λήδα - Ειρήνη (γνωστή ως Λήδα Shantala). Η Σμάρω Στεφανίδου μαζί με την κόρη της, το φθινόπωρο του 2003 αποπεράτωσαν το «Shantom», Πολυχώρο Πολιτισμού και Τεχνών Σμάρω Στεφανίδου - Λήδα Shantala, στο Χαλάνδρι, που στεγάζει μαθήματα και σεμινάρια χορού, γιόγκα, πολεμικών τεχνών, θεάτρου, εναλλακτικών θεραπειών κ.ά, καθώς και παραστάσεις, αλλά και όλων των ειδών πολυπολιτισμικές εκδηλώσεις: ένας πόλος επιμόρφωσης, ψυχαγωγίας, συνάντησης κι επικοινωνίας, μέσα σ' ένα πλαίσιο που σέβεται τον άνθρωπο και στοχεύει στην ανάπτυξη του δυναμικού του.

Ώς το τέλος της ζωής της, η Σμάρω Στεφανίδου είχε τακτική παρουσία σε πολλές θεατρικές πρεμιέρες και πολιτιστικές εκδηλώσεις...

Καλό της ταξίδι... Θα τη θυμόμαστε και θα την αγαπάμε...

Η Ελλάδα Κατοικείται Από Ανθέλληνες Ή Αλλιώς Εκτίμηση Για Τα Αποτελέσματα Των Εκλογών Της 7ης Νοέμβρη

Η διπλανή εικόνα παρουσιάζει τα αποτελέσματα των χθεσινών (αυτοδιοικητικών) εκλογών. Παράλληλα δείχνει και το μέλλον που ανοίγεται για τη χώρα μας μετά τα αποτελέσματα αυτά. Μη θέλοντας να εντάξω τον εαυτό μου στους κερδισμένους ή στους χαμένους (αν και θα φανεί στο τέλος της ανάρτησης αυτό), πολύ απλά θα πω τα εξής: Δυστυχώς ο ανεγκεφαλισμός των Ελλήνων (ψηφοφόρων) εξακολουθεί να υφίσταται (αν και στην περίπτωση που θα συνέβαινε το αντίθετο θα με εξέπληττε αφάνταστα)!

Αυτό που έκαναν χθες με εξόργισε! Στην πλειοψηφία τους προτίμησαν την αποχή αφήνοντας έτσι ελεύθερο το πεδίο στους τυχάρπαστους να δράσουν, σ' αυτούς τους τιποτένιους, τους ελεεινούς, τους γλοιώδεις και τους πορωμένους που ψηφίζουν πάντα υπέρ των δυο μεγάλων καταστροφικών κομμάτων, με αποτέλεσμα να διαμορφωθούν και πάλι ποσοστά υπέρ τους... Έτσι, ενώ θα μπορούσε όλη αυτή η πλειοψηφία της αποχής να δώσει μια αποστομωτική απάντηση, και φάνηκε ότι ήθελε να τη δώσει, τελικά δεν την έδωσε! Οποία γελοιότης! Αν και τελικά αρχίζω να αισθάνομαι εγώ γελοίος που γράφω και ξαναγράφω όλ' αυτά...

Καληνύχτα Ελλάδα... Αυτό που μένει τώρα είναι να δούμε πόσο κοντά βρισκόμαστε στο αδιέξοδο!

Σήμερα Έχει Τα Γενέθλιά Του Η Παλιά Δόξα Του Ελληνικού Ποδοσφαίρου, Ο Γιώργος Φοιρός!

Ο Γιώργος Φοιρός είναι πρώην ποδοσφαιριστής και νυν προπονητής, γεννημένος στις 8 Νοεμβρίου 1953 στον Εύοσμο Θεσσαλονίκης. Σαν ποδοσφαιριστής αγωνιζόταν στη θέση του κεντρικού αμυντικού και διακρινόταν για τη σταθερότητα και την απόδοση στο παιχνίδι του.

Ξεκίνησε την καριέρα του στον Αγροτικό Αστέρα Ευόσμου απ' όπου πολύ σύντομα μεταπήδησε σε ομάδα της Α' Εθνικής, και πιο συγκεκριμένα στον Άρη. Εκεί αγωνίστηκε απ' το 1971 εως το 1983 (303 συμμετοχές), και παίζοντας ακόμα άλλα 2 χρόνια, έκλεισε την καριέρα του στον Ηρακλή, έχοντας συμμετάσχει 353 φορές σε παιχνίδια της Α' Κατηγορίας! Στο διάστημα 1974 - 1982 ο Γιώργος Φοιρός υπήρξε διεθνής 52 φορές με την Εθνική ομάδα της οποίας διετέλεσε και αρχηγός!

Μιλάμε για ένα (αμυντικό) ποδοσφαιριστή τεράστιας εμβέλειας, με τέτοια κατάρτιση κι αποτελεσματικότητα που πιστεύω θα μπορούσε να παίζει... ακόμα και σήμερα!... Ναι, γιατί ο Γιώργος Φοιρός είναι - κατά τη γνώμη μου - ο καλύτερος (κεντρικός) αμυντικός όλων των εποχών στην ιστορία του ελληνικού ποδοσφαίρου! Έκοβε τους πάντες και δεν μπορούσε να τον περάσει κανένας! Ήταν απροσπέλαστος! Αποτελούσε εγγύηση για την ομάδα του!

Ως προπονητής έχει εργαστεί σε διάφορες ομάδες μεταξύ των οποίων και στον Αγροτικό Αστέρα αλλά φυσικά και στον Άρη. Σημαντικότερη ήταν η παρουσία του στον Άρη την περίοδο 1992-1996, όταν οδήγησε τους "κιτρινόμαυρους" στο Κύπελλο UEFA (1994 - 95). Στην τεχνική ηγεσία του Άρη επέστρεψε την περίοδο 1997 - 98, όταν η ομάδα, σε μια δύσκολη συγκυρία, βρέθηκε στη Β' Εθνική και τον επανέφερε στην πρώτη κατηγορία, αλλά και το 2003, όταν τον οδήγησε στον τελικό του Κυπέλλου Ελλάδας...

 Για το Γιώργο Φοιρό έχω γράψει κι εδώ... Του στέλνω τα «Χρόνια Πολλά» για τη σημερινή μέρα και του εύχομαι νέες επιτυχίες στην ήδη ξεχωριστή και λαμπρή καριέρα του...

ΥΓ. Η παρούσα ανάρτηση, πέρα απ' τις ευχές για τη συγκεκριμένη μέρα, αναφέρεται στις αθλητικές δραστηριότητες του προσώπου που τιμά και μόνο σ' αυτές. Στην αντίθετη περίπτωση εμπεριέχει μια αποστασιοποίηση (μέχρι και πλήρη αντίθεση) όσο αφορά την ενασχόληση του ίδιου ατόμου με τα κοινά, καθώς είναι γνωστό ότι είναι φιλικά προσκείμενος σε επιλογές του κόμματος της Νέας Δημοκρατίας με τη σημαία και την υποστήριξη της οποίας έχει ήδη εκλεγεί δημοτικός σύμβουλος σε τοπικό δήμο πλησίον της γενέτειράς του...

Εκλογές 7 Νοέμβρη: Όχι Στους Υποψηφίους Των 2 Μεγάλων Ανθελληνικών Παρατάξεων

Άλλη μια μέρα εκλογών έφτασε όπου θα υποχρεωθούμε και πάλι να α-σκήσουμε το εκλογικό μας δικαίωμα. Μη σας ενοχλεί η λέξη "υποχρεωθούμε", είτε το θέλουμε είτε όχι πρέπει να ψηφίσουμε, κι αυτή τη φορά περισσότερο από οποιαδήποτε άλλη.

Σ' αυτού του είδους τις εκλογές πρωταγωνιστεί η τοπική αυτοδιοίκηση κι αξιολογούνται οι δημοτικοί κι οι περιφερειακοί της άρχοντες. Φαινομενικά όμως, καθώς για μένα δεν ισχύει αυτό, τουλάχιστον όχι στην αυριανή πολιτική μάχη. Προλαβαίνοντας, μάλιστα, το δικό σας εύλογο ερώτημα, το διατυπώνω πρώτος εγώ: Τι ακριβώς διακυβεύεται στις εκλογές της 7ης Νοέμβρη και ποιος ο λόγος διενέργειάς τους;

Η απάντηση είναι προφανής και δίνεται αβίαστα. Αύριο κρίνεται μια σειρά από πολύ κρίσιμα ζητήματα που εδώ κι ένα χρόνο έχουν μπει στη ζωή μας - όλα έγιναν τόσο απότομα - και την ταλαιπωρούν αφάνταστα. Ζητήματα όπως το Δ.Ν.Τ., η Τρόϊκα, το Μνημόνιο, κι η παρουσία των εκάστοτε ευρωπαϊκών επιτροπών που στο όνομα της αποπληρωμής του ελληνικού δημόσιου χρέους, ελέγχουν τα πάντα στη χώρα μας κι έχουν μετατρέψει ακόμα κι αυτή τη σκιώδη κι ενδοτική κυβέρνηση υπάλληλο των συμφερόντων τους!

Και είναι μόνο αυτά; Κάθε άλλο, υπάρχει και μια άλλη ομάδα προβλημάτων τα οποία συμπαρασύρονται και συνεισφέρουν πλέον στο να πηγαίνει η χώρα απ' το κακό στο χειρότερο. Ποια είναι αυτά; Μα είναι γνωστά σε όλους. Οι μισθοί κι οι συντάξεις περικόπηκαν, με τις συντάξεις ειδικά να τείνουν να μετατραπούν σε άπιαστο όνειρο για τις επόμενες γενιές. Οι εργασιακές σχέσεις διαρκώς μεταπηδούν σ' ένα καθεστώς που όλο και περισσότερο συμφέρει την εργοδοσία. Η πάταξη της φοροδιαφυγής είναι ανέκαθεν μια προσπάθεια που εκδηλώνεται μόνο μέσα σε θεωρητικά πλαίσια γιατί στην πράξη φαντάζει κάτι σαν «σεμινάρια για το ακατόρθωτο» ενώ κάθε φορά που η - εκάστοτε - κυβέρνηση πρέπει να μαζέψει χρήματα, ξέρει πολύ καλά ποιες τάξεις να πλήξει! Τους μισθωτούς και τους συνταξιούχους! Η ανεργία κινείται σε υψηλά νούμερα ενώ πολύ σύντομα θα αγγίξει και τα δυσδιάκριτα! Η μετανάστευση γίνεται ανεξέλεγκτα πια χωρίς να εξετάζονται οι κατάλληλες ισορροπίες και ποσοστώσεις. Σ' όλη την ελληνική επικράτεια - ακόμα και στην πρωτεύουσα (περιοχή του Αγίου Παντελεήμονα αλλά και πλησίον του κέντρου) - έχουν δημιουργηθεί γκέτος όπου βασιλεύει η βρωμιά, η αναστάτωση κι η εξαθλίωση κάθε μορφής. Το πρόβλημα έχει πάρει τέτοιες διαστάσεις που δεν είναι υπερβολή αν πούμε πως σε αρκετές περιοχές οι ντόπιοι Έλληνες είναι μετανάστες στην ίδια τους την πατρίδα! Ο ήρεμος τρόπος ζωής κι η ασφαλής διαβίωση, ενώ παλιότερα υπήρχαν και χαρακτήριζαν θετικά την πατρίδα μας, τα τελευταία χρόνια έχουν παραχωρήσει τη θέση τους στη βία και στην τρομοκρατία, σε δυο έντονα φαινόμενα τα οποία τα υφιστάμεθα όλοι καθημερινά! Τα σύνορα εξακολουθούν πάντα να μην εμπνέουν εμπιστοσύνη καθώς αρκετά γειτονικά μας κράτη (Τουρκία, Σκόπια, Αλβανία) διαρκώς εγείρουν θέματα. Οι υποδομές για την Υγεία και την Παιδεία (δύο απ' τους πλέον σημαντικούς παράγοντες για την ανάπτυξη μιας κοινωνίας κι ενός κράτους γενικότερα) είναι ακόμα σε νηπιακό στάδιο παρόλο που έχουν περάσει 36 ολόκληρα χρόνια απ' την πτώση της Χούντας (αν κι εγώ προσωπικά πιστεύω πως η Χούντα δεν έφυγε ποτέ, κι ακόμα συνεχίζεται, έχοντας αλλάξει, μόνο, μορφή). Τι να πούμε στο τέλος και για τον Πολιτισμό, με την Πολιτεία να "εντυπωσιάζει" και σ' αυτόν τον τομέα, κατακλύζοντάς μας καθημερινά με ότι πιο ανεγκέφαλο και βδελυρό μέσω των - πάντα - κατευθυνόμενων ΜΜΕ. Και μιλάμε για Πολιτισμό, τη στιγμή που όλοι ξέρουμε πως οι Έλληνες στο παρελθόν - μόνο που τώρα φαντάζει περισσότερο απόμακρο από ποτέ - μεγαλουργούσαν απ' άκρη σ' άκρη στον πλανήτη! Εκεί λοιπόν καταντήσαμε. Απ' τη μια πλευρά να είμαστε περήφανοι για ότι λαμπρό μας κληροδότησαν οι αρχαίοι μας πρόγονοι, αλλά απ' την άλλη να κλείνουμε το παράθυρο στο αύριο, μην έχοντας δικαίωμα στο όνειρο!

Μα γιατί γίνονται - ή και γιατί γράφονται - όλ' αυτά; Άλλο ένα ερώτημα που έρχεται με τη σειρά του να διατυπωθεί που και σ' αυτό όμως η απάντηση είναι προφανής και δίνεται εξίσου αβίαστα! Όλ' αυτά συμβαίνουν κυρίως για 2 λόγους. Πρώτον γιατί υπάρχουν δυο ολέθρια (ακρο)δεξιά κόμματα (ΠΑΣΟΚ και Νέα Δημοκρατία), δυο καθόλα ανθελληνικές παρατάξεις που οδηγούν βαθμηδόν τη χώρα προς την καταστροφή κι έχουν το θράσος - αν είναι δυνατόν! - να ζητούν απ' τους πολίτες της να αποδεχτούν αυτήν την κατάσταση και να συμπλεύσουν! Και δεύτερον γιατί όντως ο ελληνικός λαός (ή πιο σωστά η ελληνική Μάζα) τελικά συνηγορεί!

Ας μην κρυβόμαστε όμως! Ας υποθέσουμε ότι ένα μαγικό (δηλαδή ανύπαρκτο) ραβδί ισοπέδωνε αύριο τα ποσοστά των 2 μεγάλων επιζήμιων παρατάξεων (για όσους δεν το κατάλαβαν, ήδη μετατρέψαμε τις δημοτικές και περιφερειακές εκλογές σε βουλευτικές, άλλωστε το είπαμε, το επιβάλλει η κρισιμότητα της συγκεκριμένης χρονικής συγκυρίας), μήπως αυτό τελικά θα έσωζε την πολυβασανισμένη και κουρασμένη πατρίδα μας; Και βέβαια όχι! Όχι γιατί - με δεδομένο ότι η παρούσα (οικονομική) κατάσταση τείνει να είναι μη αντιστρέψιμη - δεν υπάρχει μια τρίτη πολιτική δύναμη που να έχει τη βούληση και την ικανότητα να ηγηθεί της προσπάθειας να λυτρωθεί η χώρα μας απ' αυτή τη ζοφερή πραγματικότητα. Τουλάχιστον δε βλέπω εγώ να υπάρχει κανένας τέτοιος σχηματισμός μέσα στο υπάρχον κοινοβούλιο...

Ε, τότε αφού δεν υπάρχει ορατή λύση προς τι όλ' αυτά; Γιατί αυτή η επιτακτικότητα της ψήφου που αναφέρθηκε στην αρχή; Μήπως έχουμε φτάσει σε πλήρες αδιέξοδο οπότε και πρέπει επίσημα να το ανακοινώσουμε; Τα επώδυνα ερωτήματα μπορεί να διατυπώνονται εύλογα το ένα μετά το άλλο, ωστόσο η λύση υπάρχει, μόνο που δεν είναι άμεσα ορατή! Αυτή είναι κι η δυσκολία της όλης υπόθεσης κι ας επιχειρήσουμε να τη δούμε με μια πιο διεισδυτική ματιά γιατί τελικά αυτό είναι το ζητούμενο.

Κακά τα ψέματα, αυτό που χρειάζεται σήμερα η χώρα είναι η καθολική αλλαγή του πολιτικού σκηνικού (τουλάχιστον όπως εκφράζεται αυτό με ποσοστά μέσα στο ελληνικό κοινοβούλιο). Επειδή όμως αυτή η σκέψη φαντάζει - και είναι αναμφίβολα - απόλυτα ουτοπική, για να δράσουμε πιο εύστοχα και ουσιαστικά, αρκεί να ξέρουμε πού να εστιάσουμε, αρκεί να συνειδητοποιήσουμε πώς φτάσαμε σ' αυτό το επίπεδο αθλιότητας και ποιος ή καλύτερα ποιοι (γιατί είναι δύο οι ένοχοι) μάς οδήγησαν σ' αυτό το ελεεινό σημείο! Ναι, μα αυτό το ερώτημα έχει ήδη απαντηθεί σε προηγούμενη παράγραφο. Οπότε ήρθε η στιγμή για τη διεισδυτική εξήγηση που υποσχέθηκα.

Αν λοιπόν αύριο ισοπεδώνονταν σε ποσοστά τα δυο μεγαλύτερα κόμματα (θα έδινα τα πάντα γι' αυτό) είμαι απόλυτα πεπεισμένος πως απ' την επόμενη μέρα των εκλογών θα ξεκινούσαν διεργασίες για τη δημιουργία νέων πολιτικών φορέων, κι είναι αυτό που πραγματικά χρειαζόμαστε. Σίγουρα σε συνθήκες κοινωνικο - πολιτικών τριβών και ζυμώσεων δεν υπάρχει περίπτωση να μην αναπτυχθεί κάτι που να επιχειρήσει να πορευτεί μακράν της προϋπάρχουσας νοσηρότητας! Το επαναλαμβάνω, μπορεί να μην είναι μια λύση ξεκάθαρη και σαφούς περιεχομένου αλλά είναι αφάνταστα προτιμότερη απ' το να μας σπρώχνουν στο χείλος του γκρεμού και, μάλιστα, με τη συγκατάθεσή μας!

Αυτή είναι για μένα η εκτίμηση των αυριανών εκλογών (το περιεχόμενο κι η σημασία τους). Είμαστε υποχρεωμένοι - κατά την ταπεινή μου γνώμη - να καταψηφίσουμε τους σάπιους υποψηφίους που υποστηρίζονται απ' τις δυο μεγάλες δολοφονικές παρατάξεις. Αλίμονο, οι ύαινες κι οι λύκοι της πολιτικής έχουν δοκιμαστεί με τα πλέον επιζήμια για την πατρίδα μας αποτελέσματα, είναι καιρός πια να υιοθετήσουμε φιλελληνικούς προσανατολισμούς στις επιλογές μας. Είναι αδήριτη ανάγκη να αποκτήσουμε θετική συλλογική συνείδηση. Επιτέλους, πρέπει πια να πάψουμε να κωφεύουμε και να εθελοτυφλούμε... Στην αντίθετη περίπτωση μας περιμένει ο αφανισμός!

Διάττων Αβρός