Δευτέρα, 23 Νοεμβρίου 2009

Λουδοβίκος Των Ανωγείων & Λιζέτα Καλημέρη - Ποιο Το Χρώμα Της Αγάπης

Είναι γεγονός πως την ελληνική μουσική δεν την προτιμώ λόγω των "καλλιτεχνών" που επικρατούν στην επικαιρότητα. Η κακή ελληνική πραγματικότητα έχει να κάνει και εδώ. Το καλό όμως ελληνικό τραγούδι - που είναι στην αφάνεια - δεν έχω λόγους να μην το ακούω, ίσα ίσα που το αγαπάω πολύ και κινούμαι υπέρ της διάσωσης και διάδοσής του.

Στην κατηγορία αυτή ανήκει και το video της σημερινής μας ανάρτησης. Το τραγούδι έχει τίτλο "Ποιο Το Χρώμα Της Αγάπης". Ότι πιο τρυφερό κι ερωτικό... Τραγούδι του Λουδοβίκου των Ανωγείων κι εδώ τον συνοδεύει η Λιζέτα Καλημέρη...







video

4 σχόλια:

Νερένια είπε...

Οι "καλλιτέχνες" που επικρατούν δε σημαίνει οπωσδήποτε πως είναι και αντιπροσωπευτικοί της ελληνικής μουσικής. Κάθε άλλο, λέω εγώ.

Ευτυχώς για μας (τους Έλληνες) η μουσική μας διαθέτει έναν τεράστιο πλούτο και σε ρυθμούς και σε ηχοχρώματα και σε στίχο (όσον αφορά τα τραγούδια).

Απλώς μέσα σ' ένα κοινωνικό περιβάλλον πνιγμένο στην ευκολία και την ευτέλεια, επικρατεί και η εύκολη και ευτελής μουσική (;!) παραγωγή.

Εμείς που την αρνιόμαστε δε μένει παρά να ψάχνουμε. Το δικό σου ψάξιμο σήμερα σ' έβγαλε κάπου καλά. :-)

Καλημέρα!

Alice Iocco είπε...

Εξαιρετική επιλογή Δ.Α. και για τον καλλιτέχνη και για το συγκεκριμένο τραγούδι.
Υπάρχουν χιλιάδες ωραία ελληνικά τραγούδια και πολλοί καλλιτέχνες ,που αντέχουν στο χρόνο και στην ελληνική μουσική σκηνή .Μπορεί τα φώτα της σκηνής αυτής να μην είναι λαμπερά και γεμάτα πλαστικά λουλούδια, όμως έχουν τα χρώματα της αγάπης για το ελληνικό τραγούδι και τη ζεστασιά κι ομορφιά όλων των υποστηρικτών της ...Είναι απλά ;) ''........not for the mass...''

arrwstia7 είπε...

Απίστευτα όμορφη μελωδία.
Πραγματικό διαμάντι.

Αντισκεκόμαστε φίλε Διάττων σε όλη αυτή τη παρωδία και σαπίλα που προσπαθούν να μας "σερβίρουν" εταιρίες & ΜΜΕ.

Οαση πραγματική. Μπράβο σου.

Μ.Φ.Χ
Δημήτρης

Diatton είπε...

Ένα μεγάλο ευχαριστώ στους φίλους σχολιαστές που με συνόδευσαν στο σημερινό ελληνικό μουσικό περίπατό μου...